Dostojna powaga definiuje tę architektoniczną ozdobę, gdzie nieprzezroczyste mleczne szkło spotyka się z ostrą geometrią zimowego pawilonu. Złocone obramowania wyznaczają przejście od żywych paneli w kolorze limonki i jagód do smukłego, spiralnego ogona zwężającego się w wyraźny szpic. Zawiesza się z wyważoną gracją, łapiąc niskie, bursztynowe światło zimowego wieczoru, nie domagając się uwagi całego pomieszczenia. Waga tego szkła niesie ze sobą głębokie, intymne ukojenie, wiedząc, że jego złożoność ujawnia się tylko tym, którzy zatrzymają się w jego obecności.